Garfield

Dla dzieci | 22 lutego 2010

13Czy postać niezwykle leniwa, samolubna i egocentryczna może być ulubieńcem milionów? Owszem, jeżeli nazywa się Garfield. Garfield jest bowiem grubym, rudym kotem, który nie lubi nikogo, poza sobą. Charakteryzuje się leniwym usposobieniem i pogardliwym stosunkiem do wszystkiego. Jego właścicielem jest Jonathan Arbuckle, który jest sympatycznym i przykładnym obywatelem amerykańskiego przedmieścia. Poza Garfieldem, John ma także psa Odie, który jest także bardzo sympatycznym, choć niezbyt inteligentnym zwierzakiem. Garfield po raz pierwszy pojawił się w formie komiksu w 1987 roku, 19-go czerwca. Każdy odcinek bajki z Garfieldem składa się z trzech większych części. Jednak tylko dwie – pierwsza i ostatnia – opowiada stricte o kocie. Druga część tyczy się sympatycznej Farmy Orsona, na której sympatyczne zwierzaki na farmie przechodzą różne perypetie. Cóż takiego wyróżniło tego kota, że zyskał on grono wiernych fanów? Przede wszystkim jest sympatyczny, mimo iż w całej swojej olewczej postawie nie przejmuje się konsekwencjami takiego postępowania. Być może jest samolubny, nie przejmuje się konsekwencjami tego, że nie dba o nikogo i niektóre osoby mogą przez to ucierpieć, ale kiedy trzeba, potrafi zachować się szlachetnie i uratować z opersji psa Odiego czy swojego właściciela Jona. Inna sprawa, że często sam jest sprawcą owych kłopotów. W głębi duszy jednak jest dobrym kocurem, który jedynie chce odrobiny spokoju. Jego ulubionym daniem jest lasagne i może pochłaniać jej niezliczone ilości. Bardzo lubi wyrządzać nieświadomym jego charakteru kawały – na przykład bardzo lubi, gdy listonosz, dostarczający przesyłki dla Jona, jest zaatakowany w niecodzienny sposób. Garfield ponadto niezbyt lubi ganiać za myszami, czego wyjaśniać za bardzo nie trzeba. Mało tego, mieszkanie Jona zamieszkuje Floyd, jedna z myszy, która faktycznie zaprzyjaźniła się z Garfieldem i korzysta z jego uprzejmości i niewiedzy Jona. Na podstawie sympatycznej bajki powstał także film „Garfield”, w którym sympatyczny kociak przedstawiony był przy pomocy animacji komputerowej. Historia filmu opowiadała o perypetiach przyprowadzenia do domu psa Odie. Wtedy właśnie idealny świat Garfielda został zburzony, ponieważ jego opiekun od tej pory nie może poświęcać całego swojego czasu wyłącznie kocurkowi. Do opieki przypada mu także nie do końca chciany, ale mimo wszystko sympatyczny piesek.

Tagi: , , , , , , , , , , ,

Gdzie jest Nemo?

Dla wszystkich | 16 lutego 2010

2Jedną z najgłośniejszych bajek wytwórni Pixara jest słynna opowieść o rybce pod tytułem „Gdzie jest Nemo?”. To sympatyczna opowieść dla każdego, w której głównym bohaterem jest Nemo – rybka, błazenek. Jest on młodziutki i właśnie zaczyna karierę ucznia w szkole. Jego ojciec, Marlin jest bardzo opiekuńczy, ponieważ stracił swoją żonę i resztę dzieci w wyniku starcia z morskim szczupakiem. W pierwszym dniu wyjścia Nemo do szkoły jest bardzo zmartwiony niebezpieczeństwami, jakie czekają w morskich głębinach. I słusznie, ponieważ podczas szkolnej wycieczki Nemo zostaje porwany przez jednego z nurków i przewieziony na drugi konieć świata. Marlin jest straszliwie zrozpaczony, próbuje ratować swojego syna, płynąć za nim, jednak łódka oddala się w zastraszającym tempie i nic nie może na to poradzić. Płynąc najszybciej jak potrafi trafia na Dory – miłą, bardzo koleżeńską rybkę. Dory jest bardzo pomocna i chce pomóc swojemu nowemu koledze, więc pokazuje mu, dokąd popłynęła łódka. Niestety Dory cierpi na brak pamięci krótkotrwałej, co znaczy, że nie pamięta tego, co robiła przed chwilą. Natomiast ma inne bardzo przydatne cechy, to znaczy potrafi czytać ludzkie pismo i jest bardzo spontaniczna, nie boi się niczego, co znacznie przyspiesza pościg za porywaczami Nemo. Już podczas pierwszych minut ich wspólnej podróży wpadają w nieliche tarapaty, to znaczy natrafiają na Żarło, wielkiego, byczego rekina, który zaprasza ich na świetną imprezkę. Dory jest wniebowzięta, jednak Marlin węszy, że to koniec ich dni. Jak się okazuje, Żarło zaprowadził ich do zatopionego pośród morskich min okrętu podwodnego, gdzie wraz ze swoimi kolegami – Tępym i Młotem – organizują wiece na rzecz wspólnoty rybnej. W skrócie, zobowiązują się nie jeść żadnych ryb, ponieważ tak robią tylko niegrzeczne ryby. Podczas wiecu Dory uderza się nosem o okulary podwodne jednego z nurków (napisany jest tam adres właściciela łódki, czyli porywacza Nemo) i traci troszkę krwi z nosa, którą węszy od razu Żarło. Wpada w szał i chce zjeść Marlina oraz Dory, ale przypadkiem wyrzuca z okrętu pocisk, który spada na pole minowe, powodując olbrzymią eksplozję. Nemo w tym czasie trafia do akwarium w gabinecie dentystycznym, gdzie poznaje nowych przyjaciół, a ich przywódca, odważny i mądry Idol planuje wydostanie się z niego prosto do oceanu. Nie wszystkim się to podoba, ale nikt nie sprzeciwia się planowi ucieczki, więc przystępują do dzieła.

Tagi: , , , , , , , , , , ,

Lilo i Stich

Dla dzieci | 15 lutego 2010

30„Lilo i Stich” to bezpretensjonalna bajka o przyjaźni odmienionych charakterów. Poznajemy najpierw Sticha, kosmicznego stwora, wyhodowanego przez kosmitów na oddalonej o lata świetlne stacji kosmicznej. Jego zadaniem i jedyną umiejętnością jest niszczenie wszystkiego, co tylko mu się nawinie. I tak też się dzieje, gdy wredny Stich wydostaje się na wolność. Całą stację kosmiczną czeka wielka zagłada, jednak jego twórca nie chce go zabijać. I zaczyna się na niego polowanie. Jak się również okazuje, Stich jest nie tylko wspanałą maszyną do zabijania, ale i jest bardzo inteligentny. Umie sterować mniejszymi pojazdami kosmicznymi, dzięki czemu udaje mu się wydostać z wielkiej stacji. Bierze na kurs pierwszą najbliższą planetę, gdzie istnie życie. Oczywiście wypada na Ziemię. Tymczasem poznajemy Lilo, młodziutką dziewczynkę, mieszkającą na Hawajach, którą wychowuje samotnie starsza siostra. Dziewczyny są ze sobą nieustannie skłócone, a starsza martwi się bardzo opieką społeczną, która często robi naloty na rozbite rodziny, by sprawdzić, czy dzieciom potrzebna jest dodatkowa opieka i czy może być wychowywane w danych warunkach. Jeżeli nie, opieka siłą odbiera opiekunce dziecko. Siostra bardzo się stara, jednak jak zawsze napotyka na swojej drodze problemy. Stich trafia na tę wyspę hawajską i ukrywa się w lokalnym schronisku dla zwierząt. Przybiera formę po niewielkiej transformacji psa, a Lilo może otrzymać w prezencie na swoje urodziny pieska. Stich wypatruje w tym okazję do wspaniałego kamuflażu, dlatego podstępem wkrada się w łaski młodej dziewczynki, która zabiera go do domu. Stich kryje się ze swoimi niszczycielskimi umiejętnościami, jednak z pewnymi przyzwyczajeniami nie może się rozstać. To prowadzi do wielu satyrycznych sytuacji, niszczycielskich efektów specjalnych i tak dalej. Jednak sielanka nie trwa długo, ponieważ wysłany za Stichem pościg trafia na Ziemię, a szukanie Sticha skupia się tylko na Hawajach. W tym czasie w Stichu zachodzi pewna mentalna zmiana. Mianowicie potwór z kosmosu okazuje się mieć uczucia. Bardzo podoba mu się życie w rodzinie, przywizuje się do swoich opieków, z Lilo na czele, i nie chce wracać do niewoli, ani nawet w kosmos. Jednak gdy kosmici dowiadują się o aktualnym miejscu przebywania Sticha, chcą zabrać go w kosmos. Lilo stara się go uwolnić i w ten sposób sama wpada w klatkę, z której Stich ucieka. Ma teraz wybór – będzie mógł uciekać albo uratować swoją młodziutką opiekunkę. Postanawia wybrać to drugie i rozpoczyna pościg.

Tagi: , , , , , , , , , , , , ,

Toy Story

Dla wszystkich | 11 lutego 2010

22Toy Story jest pierwszą w historii kinematografii bajką, w całości wykonaną dzięki technice generowania obrazu przy pomocy komputera. To bardzo sympatyczna, ciągle aktualna historia o dzieciństwie, związanym z nimi emocjami. „Toy Story” zostało wyprodukowane w tysiąc 1995 roku i od razu podbiło serca młodych i dużych widzów na całym świecie. Bajka opowiada o perypetiach zabawek, które są własnością sympatycznego Andy’ego, młodziego dzieciaka, który uwielbia się nimi bawić. Jednak gdy Andy idzie do szkoły, wychodzi na dwór czy zwyczajnie nie ma czasu bawić się swoimi ulubionymi postaciami, wtedy zabawki ożywają. Okazuje się, że zabawki żyją w swojej małej, zamkniętej w pokoju Andyego społeczności, a ich nieformalnym przywódcą jest Chudy – dzielny kowboy, który nie boi się niczego i jest zadowolony z takiego stanu rzeczy. Jednak pewnego dnia Andy dostaje nową zabawkę – jest nim Buzz Astral, kosmonauta, kosmiczny wojownik, który nie dość, że jest arogancki i nie słucha się nikogo, to jeszcze jest przekonany, że jest prawdziwym astronautą, nie bajką. Wszyscy zaczynają słuchać Buzza i interesować się nim znacznie żywiej niż Chudym, który schodzi na drugi plan. Tak samo robi Andy – coraz częściej bawi się Buzzem, zapominając o Chudym. Jemu bardzo nie podoba się taki stan rzeczy, dlatego postanawia coś z tym zrobić. Chce wykorzystać każdą nadaną mu okazję, by pozbyć się nowego faworyta zabawek i w końcu udaje mu się wyrzucić go z okna, jednak przez przypadek leci z nim i ląduje w samochodzie, który wywiezie ich do miasta, co poniesie ze sobą straszne konsekwencje. Od tej pory dwie konkurujące ze sobą zabawki będą musiały współpracować, by przeżyć i wrócić bezpiecznie na czas, zanim Andy wraz z rodziną przeprowadzą się do innego miasta. W bajce występuje kilka postaci. Pierwszoplanowy Chudy jest kowboyem. Najmądrzejszy ze wszystkich uchodzi za przywódcę, ponieważ takim mianuje go zawsze Andy przy zabawach. Konkurujący mu Buzz jest natomiast święcie przekonany, iż nie jest jakąś tam zabawką, a prawdziwym kosmicznym wojownikiem, który ma do wykonania misję, a jego pobyt w pokoju Andy’ego uznaje za kolejną niezbadaną planetę. Oprócz niego występuje tu także Pan Bulwa, czyli ziemniak, który jest pantoflarzem, Rex, czyli tyranosaurus rex, który bardzo chce być straszny, ale mu to nie wychodzi i wiele innych, sympatycznych zabawek, które wnoszą do tej historii wiele śmiesznych sytuacji.

Tagi: , , , , , , , , , , ,

Dream Works

Studia filmowe | 9 lutego 2010

35„DreamWorks” to obecnie jedna z najpopularnejszych wytwórni i dystrybutorów bajek animowanych komputerowo. Mało jednak zdaje sobie z tego sprawę, iż firma ta zajmuje się nie tylko bajkami, ale też i pełnometrażowymi filmami. Firma powstała dzięki Stevenowi Spielbergowi, znanemu na całym świecie producentów i reżyserów, Davidowi Geffenowi, założycielowi Geffen Records oraz Jeffreyowi Katzenbergowi, który swojego czasu zajmował się szefostwem całego Walt Disney Pictures. Stąd pod logiem DreamWorks znajdują się inicjały SKG, które przedstawiają nazwiska jej założycieli. Firma od zawsze nie przynosiła takich zysków, jakich oczekiwali jej założyciele, dlatego od dłuższego czasu przymierzali się do jej sprzedaży. Stało się to w 2003 roku, w październiku. Firmę odkupiła od reżyserów Universal Music Group, a sama firma nazywa się DreamWork Nashville. Firma rozrastała się, przechodziła różne metafory prawne, której stawką były ogromne pieniądze. Firma od razu nastawiona była na komercyjne sukcesy, czego uwieńczeniem był rok 2004, kiedy to do kin weszła najbardziej oczekiwana bajka wszechczasów, czyli przygody obleśnego ogra „Shrek 2”. Wtedy właśnie wszyscy zdali sobie sprawę, że oprócz Pixar na rynku animacji komputerowej poza tymi firmami niewielka ilość firm zajmująca się animacją ma coś do powiedzenia. Wtedy bogami tej branży stały się te dwie firmy. Przed boomem na filmy animacyjne DreamWorks zajmował się innymi produkcjami filmowymi, takimi jak „Peacemaker” z Georgem Clooneymem, który opowiadał o terrorystach pragnących wywołać trzecią wojnę światową. Innym bardzo popularnym filmem tej wytwórni był wszystko mówiący tytuł „Dzień Zagłady”, którego bohaterowie na całym świecie musieli zmierzyć się z nadciągającym meteorytem, którego uderzenie w planetę spowoduje konieć życia. Innymi popularnymi filmami z tej wytwórni był znakomity „Szeregowie Ryan”, reżyserowany przez samego Stevena Spielberga. Pierwsza scena, gdy amerykańscy alianci lądowali w Normandii, na plaży, zlikwidowała absolutnie wszelką konkurencję, jeśli chodzi o filmy wojenne, opowiadające o tamtych czasach. W międzyczasie powstawać zaczęły superprodukcje skierowane do młodszych widzów – pierwszą z nich była „Mrówka Z”, którą często oskarżano o pójście na skróty i zgapienie pomysłu od Pixara, który wyprodokowała znakomite „Dawno temu w trawie”. Następne historie nieco odbiegały od schematów objętych przez konkurencyjne studio, ale nawet jeśli były one bezczelnie kopiowane, to odnosiły podobne, jeśli nie lepsze komercyjnie sukcesy. Sam „Shrek” może to z całą pewnością potwierdzić. Jednym z najlepszych filmów DreamWorks jest „Skok przez płot”.

Tagi: , , , , , , , , , , ,

Następna strona