Simpsons: The Movie
“Simpsons: The Movie” jest pełnometrażowym, kinowym produktem. Opowiadał historię rodziny Simpsonów, jakich na co dzień wielu fanów może oglądać w serialu, który zdobywa coraz szerszą popularność na całym świecie. Historia pełnometrażowych przygód Simpsonów zaczyna się następująco i całkiem niewinnie. Mianowicie Lisa Simpson, zaangażowana ekologicznie nastolatka, córka Homera Simpsona, postanawia zorganizować spotkanie na rzecz zwiększenia ostrożności przy wyrzucaniu śmieci. Jezioro w Springfield bowiem stało się jednym wielkim składowiskiem śmieci, więc coś trzeba z tym zrobić. Mieszkańcy zgadzają się z młodą ambitną ekolożką i od razu wprowadzają w mieście stan wyjątkowy, zabezpieczając dojście do jeziora. W tym samym czasie kapryśny Homer zaniedbuje coraz bardziej syna i zakochuje się w świni, grającej w reklamie, mającej iść potem pod topór. Hoduje ją w domu, a jej odchody składuje w wielkiej beczce. Gdy jedzie ją wyrzucić, jego przyjaciel informuje go o darmowym rozdawaniu pączków na mieście. Łakomy Homer postanawia pozbyć się sam tych odchodów, wrzucając je do niedawno oczyszczonego jeziora. Woda w nim osiąga taki poziom skażenia, że znajdujące się w pobliżu zwierzęta zamieniają się w mutanty. Sekretarz Ochrony Środowiska postanawia działać u samego prezydenta Stanów Zjednoczonych Ameryki – chce odciąć Springfield od świata wielką kopułą, by żadne brudy nie mogły zostać stamtąd wywiezione. Operacja powodzi się i ludzie w mieście dowiadują się, iż ktoś miał gdzieś ich ciężką pracę przy jeziorze. Homer nie przyznaje się do winy, ale dziennikarze odkrywają, że to jego sprawka, więc nadciągają do jego domu, by powiesić jego i całą jego rodzinę. Uciekają. Cudem udaje im się przedostać na drugą stronę kopuły, całkowicie uszczelniając miasto. Simpsonowie przenoszą się do Colorado, gdzie Homer odnajduje raj i spokój. Może tu pić do woli, mało pracować i wracać podchmielony do domu. Jego żona i dzieci są zniesmaczone zachowaniem swojego przywódcy rodzinnego i wracają do miasta. Homer przyznaje po czasie, że jest samolubny i chce to zmienić, wraca więc za nimi do miasta. W tym czasie prezydent USA nakazuje całkowicie zniszczyć Springfield razem z jego mieszkańcami, a w miejscu byłego miasta wykopać wielki widokowy kanion. Homer nadciąga z odsieczą, chcąc uratować społeczność Springfield i odzyskać szacunek, jakim darzyła go wcześniej jego własna rodzina.
Tagi: bajki, Bart, dzieci, film, historia, Homer, kino, Lisa, Maggie, rozrywka, Simpson, telewizja, wyobraźnia, zabawa
Na świecie istnieje wiele technik animacji, które wykorzystywane są w produkcji filmów przeznaczonych dla młodszych widzów. W Polsce za początki animacji (
Animacja do niej została wykonana tylko przez niego, nikt mu w tym nie pomagał. Jej historia dotyczyła pewnego starszego człowieka, który stąpał po wyniszonej Ziemi, w czasach, gdy słońce już powoli gasło. Człowiek ten po raz ostatni podziwał jego wschód, zanim znalazł się w tytułowej Katedrze, gdzie pod wpływem światła stał się jedną z wielu kolumn. W ten sposób wypełnił swoje przeznaczenie. Inna, bardzo popularna historia w reżyserii Tomasza Bagińskiego to "Sztuka spadania", której akcja dzieje się na jednej z wysp Pacyfiku. Tam właśnie zostali wysłani zasłużeni żołnierze, którzy zrobili wiele dla kraju, ale postradali rozum i dowództwo nie wiedziało, co z nimi zrobić. Postanowili zatem zamknąć w jednym miejscu, gdzie każdy z nich może zajmować się swoim wyimaginowanym hobby. Dla jednego z nich to będzie bieganie, dla kogoś pisanie sztuki lub fotografia. Jednak dla jeszcze kogoś innego, będzie to sztuka pięknego spadania. Polska animacja jest bardzo niedoceniana na świecie, a Tomasz Bagiński jest jedną z osób, które mogą to zmienić.
Jeżeli ktoś miał wątpliwości co do przyszłości bajek wygenerowanych komputerowo, to “Shrek” całkowicie rozwiał wszelkie wątpliwości. Tak się bowiem złożyło, że mimo iż przed “Shrekiem” było już sporo bajek tego typu, to właśnie on zjednał sobie piorunującą wręcz ilość fanów na całym okrągłym świecie. Nikt się nie spodziewał, że bajka z ogrem w woli głównej przyniesie takie zyski. Mianowicie historia przedstawiała się w niewinny sposób. Shrek był samolubnym, nielubianym i egocentrycznym ogrem zamieszkującym lasy królestwa Farquada. Mieszkający niedaleko wieśniacy często chodzili do niego, by albo go przegonić, albo zabić, ale zawsze wracali wystraszeni. Shrek lubił samotność, dobrze się czuł, gdy mu nie przeszkadzano. Aż pewnego dnia lord Farquad rozkazał wywieść ze swojej okolicy wszystkie baśniowe stwory, a ludziom, którzy je dobrowolnie przyprowadzą, ofiaruje pieniądze. W dniu targu jednym z takich właśnie pechowych stworzeń jest osioł gadający ludzkim głosem. Zwierzak jest rozgadany, irytujący, ale doskonale wie, kiedy należy zamilczeć i dzięki temu ucieka z targu poznając Shreka, który wybawia go z opresji ścigających jego rycerzów. W ten sposób Osioł zostaje ze Shrekiem, a tej samej nocy na bagno Shreka przybywa cała gromada wygnanych ze swoich domów baśniowych stworów. Shrek jest tym wszystkim zirytowany, postanawia więc udać się osobiście do lorda Farquada, by ten zabrał z powrotem wesołą gromadkę. W tym samym czasie lord Farquad dzięki Magicznemu Zwierciadłu dowiaduje się, że do zostania królem z prawdziwego zdarzenia pozostaje tylko poślubić królewnę. Tak więc organizuje zawody, a wygrany rycerz będzie miał zaszczyt wyruszyć na odsiecz królewnie, uwięzionej w najwyższej komnacie najwyższej wieży, w zamku strzeżonym przez smoka. Shrek przerywa uroczystość i wybija wszystkich atakujących go rycerzy, a lord Farquad chce wejść z nim w układ. On uratuje jego księżniczkę, a wtedy Farquad nada mu tę ziemię, zabierając stamtąd wszystkie baśniowe stwory. Shrek wchodzi w układ i wyrusza wraz z Osłem do mrocznego zamku, by uratować uwięzioną księżniczkę Fionę. Gdy docierają na miejsce, smok okazuje się samotną, szukającą pociechy smoczycą, a księżniczka jest bardzo rozkapryszona. Gdy dowiaduje się, że jej wybawcą jest ogr, zaczyna jeszcze bardziej kaprysić. Shrek niemal siłą zabiera ją w drogę powrotną, podczas której zmieni się nie tylko jego życie, ale także księżniczki Fiony, a sam Farquad niedługo będzie musiał zmierzyć się z kłopotami o wiele większymi niż kompleks króla.
“The Simpsons” jest pioniserską bajką w kategorii bajek dla dorosłych, nieprzeznaczonych dla dzieci. To historia zblazowanego małomiasteczkowego Homera, który pracuje w atomowej elektrowni, przy napromieniowanych elementach, a po pracy spędza czas na oglądaniu telewizji i zabawach ze swoim synem. Bajka uchodzi delikatnie za amerykański serial komediowy, ale poruszane w niej problemy, ukazywane od czasu do czasu sceny absolutnie przeczą jakoby byłaby to pozycja dla młodych widzów. Rodzina Simpsonów składa się z Homera, jego żony Marge, nastolatki Lisy, niemowlaka Maggie oraz ulubieńca numer jeden – nastolatka Brata. Pierwszy odcinek Simpsonów został wyprodukowany w tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym dziewiątym roku, a do tej pory wyprodukowano ponad pięćset jego odcinków, które składają się na ponad dwadzieścia sezonów, co z przypadku serialu, a już na pewno bajek, jest absolutnym rekordem. Pierwsze odcinki “Simpsonów” koncentrowały się głównie na postaci Brata, jednak z czasem fala zainteresowania jego postacią zaczęła opadać, więc twórcy skoncentrowali się na znacznie bardziej ekscentrycznej postaci, jaką jest Homer. Pierwsze odcinki zwariowanej rodziny trwały niecałe dwie minuty i były tylko przerywnikami pomiędzy większymi spektaklami, jednak u progu tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego roku producenci zdecydowali się wydać trzynaście pierwszych, pełnometrażowych, serialowych odcinków, które z miejsca zachwyciły społeczność. Jak można opisać prostymi słowami rodzinę Simpsonów? To bezpruderyjna, typowo amerykańska rodzinka mieszkająca w małym miasteczku Springfield (które nawiasem mówiąc istnieje naprawdę). Ich sąsiedzi są przekrojowym obrazem całej amerykańskiej społeczności, tak więc poznajemy fanatyków komiksów, religijnych Flandersów i wiele innych postaci. W całej karierze, swoją drogą, przewinęło się bardzo dużo bohaterów, niektórzy nawet prezentowali kreskówkowe postaci znanych aktorów, piosenkarek czy innych gwiazd show-biznesu. W dwa tysiące siódmym roku została wyprodukowana wersja kinowa popularnego serialu, która także od razu podbiła serca fanów na całym świecie, stając się bardzo popularną i odświeżającą sukces pierwszych odcinków Simpsonów. Producenci planują obecnie nakręcić drugą część, a fani już zastanawiają się, jak pokręconą i zwariowaną fabułę mogą wymyślić tym razem simpsonowi scenarzyści.
“Madagaskar” to wyprodukowana po Shreku animacyjna superprodukcja autorstwa DreamWorks. Historia opowiadana w tej bajce jest prosta. Oto mamy nowojorskie zoo. Jego główną atrakcją jest fotogeniczny Alex, lew (w tej roli Ben Stiller), którego życie w uwięzi bardzo rozpieściło, jest mu tu dobrze i nie spieszy mu się opuszczać to miejsce. Niestety inaczej myśli jego najlepszy przyjaciel, czyli Marty, zebra (w tej roli idealny Chris Rock). Czuje instynktowny pęd do wolności w dziczy, gdzie nie ma żadnych ograniczeń. Jego przyjaciele z zoo wybijają mu ten plan z głowy, jednak on po cichu wciąż liczy, że jego los kiedyś się odmieni. I wtedy spotyka kopiące doły pingwiny. W rozmowie z nimi dochodzi do wniosku, iż coś musi być w tym miejscem nie tak. Zoo to nie jest naturalne miejsce dla takich zwierząt jak oni, dlatego postanawiają uciec. Marty również tej samej nocy wychodzi z zoo i rozpoczyna życie wolnego zwierzęcia. Gdy jego przyjaciele dowiadują się o tym, wyruszają w miasto za nim, przy przywołać go do porządku. Spotykają się na dworcu, gdzie spanikowani ludzie uciekają w popłochu. Nadciąga policja, która usypia wszystkie zwierzęta. Okazuje się, że prócz nich uciekały jeszcze pingwiny. I zaczęło się. Zgromadzenia na rzecz ochrony praw zwierząt protestują przeciwko ponownemu wysłaniu ich do więzienia, więc prawnicy decycują, że zwierzęta zostaną natychmiast odwiezione do Afryki. Niestety, dzieje się nieco inaczej. Podczas podróży ze śpiączki budzą się pingwiny i kontynuują swój plan oswobodzenia. Chcą dotrzeć na Antarktydę i nie cofną się przed niczym. Przejmują zatem statek, obezwładniając jej załogę i silnym skrętem powodują wyrzucenie niektórych skrzynek w morze. W tych skrzynkach siedzi Marty, Alex i ich przyjaciele – żyrafa Melman, Gloria hipopotamica. Trafiają na tajemniczą wyspę, która okazuje się dzika. Wszyscy wpadają w panikę, a Marty cieszy się niesamowicie, robi wszystko, na co miał ochotę. W tym samym czasie stado lemurów odkrywa tajemnicze zwierzęta, które przybyły na wyspę. Przewodniczy im król Julian, zabawny, śmieszny lemur, który uważa siebie za lepszego od innych. W jego roli wystąpił genialny Sasha Baron Cohen. Król Julian uznaje te zwierzęta za na tyle silne, by przeciwstawiły się innym drapieżnikom, które nawiedzają tę wyspę, czyli hienom. Te zostają całkowicie przepędzone, a mieszkańcy wyspy cieszą się z takiego obrotu spraw. Niestety w Alexie budzą się naturalne instynkty, które powodują w nim wybuch agresji i chęć jedzenia swoich przyjaciół. Co się dalej wydarzy, tego nikt nie wie, niestety sytuację wykorzystują podłe hieny, które zemierzają zaprowadzić nowy porządek na tej wyspie. To jest ciężki test przyjaźni między zwierzętami z zoo.
“Tarzan” jest jedną z wielu bajek, które studio Walta Disneya postanowiła poddać własnej obróbce i stworzyć z tego pewną produkcję. Mianowicie w 1999 roku wyprodukowali bajkę o mieszkańcu dżugli tak piękną, że otrzymała Oscara za piosenkę Phila Collinsa. Bajka opowiadała o młodym dziecku, którego rodzice jako jedyny przetrwali straszliwy pożar okrętu i na szalupie trafili na bezludną wyspę, zamieszkałą jedynie przez dzikie zwierzęta. Ojciec był bardzo znanym na świecie inżynierem, więc z łatwością zbudował prowizoryczny dom, który w pewnych względach chronił jego rodzinę przed drapieżnikami. Jednak nie przewidział, iż tygrys wejdzie do domu po drzewie i zabije ich. Tak się jednak stało. W dodatku ten sam tygrys niegdyś zabił nowonarodzone dziecko Kali, wrażliwej gorylicy. Całe stado jej współczuło. I pewnego dnia ona natrafiła na opuszczony dom inżyniera i jego żony. Odnalazła w nim dzieciątko, młodego Tarzana, które postanawia zatrzymać. W tym samym momencie okazuje się, iż tygrys jeszcze nie opuścił miejsca zdarzenia i stara się teraz zabić Kalę. Tej cudem, a właściwie przypadkiem udaje się uciec. Jej stado jest bardzo uprzedzone do nowego dziecka zrozpaczonej matki, ale nie mówią jej tego wprost. Dopiero przywódca stada, Kerchak, mówi wprost, że to dziecko nie pasuje do ich społeczności, jest inne. Kala postanawia jednak zatrzymać je i wychować. Kilka lat później młody Tarzan, jeszcza jako dziecko, stara się wpasować w zwyczaje goryli. Chodzi po drzewach, jak i one, stara się nadążać za ich tempem skoku po drzewach, jednak Terk wraz ze swoimi przyjaciółmi niezbyt akceptuje go w swoim młodym towarzystwie. W końcu Terk jest zmuszona powiedzieć Tarzanowi, że jej kumple niezbyt go lubią, dlatego wymyśla na poczekaniu, że by zdobyć ich uznanie, musi zdobyć włos zerwany słoniowi z ogona. Tarzan bez ostrzeżenia pakuje się do stawu i z wielkim trudem, ale udaje mu się zdobyć owy włos. Jednak spłoszone wielkie zwierzęta taranują jego stado, o mało nie zabijając jego członków. Wtedy Kerchak kieruje swoje pretensje do Kali, przekonuje, że Tarzan nie pasuje do nich, że należy się go pozbyć i tak dalej. Tarzan to wszystko słyszy i ucieka na jakiś czas. Wieczorem pociesza go Kala zapewniając, że kiedyś będzie jeszcze wspaniałym gorylem i to takim, że Kerchak odwoła to, co powiedział. I istotnie, kilka lat później, gdy Tarzan jest już dorosły i razem z Kerchakiem nie wchodzą sobie w drogę – nadarza się okazja, ponieważ stado atakuje tygrys i Kerchaka ratuje Tarzan. Zaraz potem jednak, nadarza się jeszcze “większa” ku temu okazja.